حضور نیروهای جوان در رسانه‌ها؛ تهدید یا فرصت؟

خبرگزاری فارس: بر اساس آمار میانگین سنی گروه سیاسی ۴ رسانه مورد اشاره تنها ۱۱/۲۹ سال می‌باشد که این آمار حکایت از حضور نیروهای جوان در این رسانه‌ها را دارد.

خبرگزاری فارس: حضور نیروهای جوان در رسانه‌ها؛ تهدید یا فرصت؟

به گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری فارس ، نویسنده وبلاگ خبرنگار تهرانی در آخرین پستش نوشت: با بررسی 4 رسانه کشور متشکل از روزنامه‌های ایران و همشهری و همچنین خبرگزاری‌های فارس و مهر، آمارها حکایت از آن دارد که میانگین سنی گروه سیاسی روزنامه ایران 37/29 سال، میانگین سنی گروه سیاسی روزنامه همشهری 25/30 سال، میانگین سنی گروه سیاسی خبرگزاری فارس 09/28 سال، میانگین سنی گروه سیاسی خبرگزاری مهر 75/28 سال می‌باشد.

براساس آمار یاد شده میانگین سنی گروه سیاسی 4 رسانه مورد اشاره تنها 11/29 سال می‌باشد که این آمار حکایت از حضور نیروهای جوان در این رسانه‌ها را دارد.

این آمار تنها 4 رسانه کشور را در بر می گیرد اما در حقیقت امروزه شاهد هستیم کادر خبری بسیاری از رسانه‌های کشور را نیروهای جوان تشکیل داده است.

این رویداد باعث شده تا برخی از کارشناسان حوزه ارتباطات و خبر، از حضور نیروهای جوان در رسانه‌ها به دلیل تجربه کم به عنوان نقطه ضعفی برای رسانه‌ها یاد کنند.

اما در واقع در این بین سئوالی ایجاد می‌شود و آن اینکه همین نیروهای جوان رسانه‌ای که به برخی از آنها نیز در همین آمار به آن اشاره شد، تا چند سال به عنوان کادر خبری در رسانه‌های کشور حضور خواهند یافت؟

کسانی که به کار رسانه‌ای آشنایی دارند بر این امر واقف هستند که شغل خبرنگاری از آن دست مشاغلی نیست که ساعت 8 صبح آغاز و در ساعت 4 عصر پایان یابد چرا که این شغل به دلیل درگیری‌های موجود و پراسترس بودن دارای زمان مشخص ساعت کاری نیست.

تنش‌های موجود در این حرفه باعث شده تا نیروی انسانی موجود در این بخش به سرعت به فرسایش برسد و برخی از کسانی که این حرفه را انتخاب کرده‌اند به دلیل برخی از فاکتورها نظیر ساعت کار بالا، دستمزد پائین، استرس بالا، نبود امنیت شغلی و ... به سرعت از حرفه خبر خسته و حتی در مواردی به دنبال یافت شغلی دیگر برمی‌آیند.

برخی از خبرنگاران پس از چند سال فعالیت رسانه‌ای و به دلیل برخی مشکلاتی که پیشتر به آن اشاره شد، تصمیم می‌گیرند تا به فکر ارتقاء شغلی خود باشند که بر این اساس شاهد آن هستیم که اولین مقصد این افراد، روابط عمومی سازمان‌ها و ادارات دولتی است که این باعث شده کادر روابط عمومی برخی از سازمان‌ها را خبرنگاران و روزنامه‌نگارانی تشکیل دهد که بعضاً مدرک تحصیلی مرتبط با حرفه خبر و روابط عمومی را ندارند؛ هرچند که تجربه این افراد را نیز نباید نادیده گرفت.

این در حالی است که حتی پیش آمده که مدیریت روابط عمومی برخی از ادارات دولتی، از سوی خبرنگاران سال‌های نه چندان دور رسانه‌های کشور اداره شود.

هر چند حضور نیروهای جوان دارای ضریب هوشی و جسارت در رسانه‌ها می‌تواند تحول و پویایی را به رسانه‌ها ببخشد اما بدعت ایجاد شده در میان تنها بخشی از خبرنگاران باعث می‌شود تا رسانه‌ها هیچ‌گاه از خبرنگاران قدیمی و باتجربه بهره‌مند شوند و اگر هم باشد تعداد خبرنگاران باتجربه(به عنوان نمونه خبرنگارانی با 10 تا 15 سال سابقه رسانه‌ای) در یک رسانه اندک و حتی انگشت‌شمار باشد.

بر این اساس به نظر می‌رسد که بهتر است مدیران رسانه‌ای کشور با تمهیداتی نظیر تعریف درست و دقیق از جایگاه خبرنگاران در رسانه‌ها به طوری که هر چند سال رتبه خبرنگاران افزایش یابد، به وجود آوردن امنیت شغلی برای خبرنگاران با انجام اقداماتی نظیر عقد قرارداد رسمی و یا پیمانی (3 یا 5 ساله، افزایش ضریب حقوق و دستمزد براساس کار انجام شده و اقداماتی از این دست سبب می‌شود تا از سویی هم فعالان عرصه رسانه‌ای دارای ثبات باشند و با امیدی که به آینده شغلی خود دارند تولید فکر و کالای اندیشه نمایند و هم از سویی دیگر این درایت مدیران رسانه‌ای باعث می‌شود تا خبرنگاران باتجربه، سال‌ها در همان رسانه فعالیت کنند چرا که  همین تجربه آنها می‌تواند به عنوان سرمایه‌ای برای رسانه و نظام بدل شود.